Παράσιτα

Η παρωδία με τον αντιρατσιστικό νόμο συνεχίζεται.Εξάλλου σε μια κυβέρνηση αποτελούμενη από κάθε καρυδιάς καρύδι, με Βορίδη και Ρεπούση, με Άδωνι και Ψαριανό κάθε άλλο παρά αναπάντεχη είναι μια παρωδία και η γελοιότητα.Αλλά ακόμα και τους απαθέστατους Έλληνες, τόση μαλακία δεν τους πείθει από μόνη της, οπότε ο αποπροσανατολισμός είναι μονόδρομος.

Το παγκάκι

  Καμιά φορά νιώθω δυστυχισμένος.Με την κατάσταση σήμερα, με τα δικά μου, με διάφορα.Μετά κοιτάω τους κουστουμαρισμένους τύπους να περπατούν βιαστικοί με τους χαρτοφύλακές τους στην Ακαδημίας και παίρνω λίγο θάρρος.Βλέπω πως δεν θέλω να εξελιχθεί η ζωή μου, και ακριβώς για τον λόγο αυτό σκάω ένα χαμόγελο.Ξέρω πως δεν θέλω να τους μοιάσω.Θα σηκώσουν το βλέμμα τους μόνο για να σε κοιτάξουν στραβά, χωρίς να τους ενοχλεί κάτι συγκεκριμένο πάνω σου, ίσως από κεκτημένη ταχύτητα.

Απενοχοποίηση

  Πάντα στο μυαλό του Ελληναρά υπήρχε η ψευδαίσθηση της ανωτερότητας.Μιας ανωτερότητας για το λαμπρό παρελθόν, το τιμημένο γένος, τα ιστορικά επιτεύγματα.Για την εποχή του βέβαια έχει να υπερηφανεύεται μόνο για τον Γαύρο που πήγε πριν λίγα χρόνια στους 16 του Champions League.Παρ΄' όλα αυτά παραμένει ανώτερός από τους άλλους λαούς, μη ρωτάτε γιατί, γιατί έτσι. Μαζί λοιπόν με τα χαρακτηριστικά της φυγοπονίας και του ωχαδερφισμού του Έλληνα συνυπήρχε πάντοτε και ένας σαθρός ελιτισμός, αυτή η ενστικτώδης ψευδαίσθηση της ανώτερης φύσης του Έλληνα, που λέγαμε, αδικαιολόγητα.Το άμεσο επακόλουθο ήταν μια νοοτροπία λανθάνοντος ρατσισμού.Η οικονομική ύφεση, η ανεργία, το χαμηλότατο μορφωτικό επίπεδο που παρέχεται δημιούργησαν το μοτίβο του "κακού ξένου που ήρθε εδώ και παίρνει από τα παλικάρια μας τη δουλειά, που έφερε την εγκληματικότητα, που...".Ασχέτως αν αυτός ο "κακός ξένος", για πολλές δεκαετίες, στην Γερμανία, στην Αυστραλία, στην Αμερική, ήταν Έλληνας οικονομικός μετανάστης.

Φράτζα, μπάλα και κοπάνα

Δεν μου αρέσει να βιάζομαι να κρίνω, για αυτό δεν το έγραψα χθες βράδυ αλλά περίμενα σήμερα με πιο καθαρό μυαλό.Ειδικά για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.
Στην ζωή μας όλοι έχουμε κάποιο πάθος και κάποια καψούρα, κάτι δευτερεύον στην καθημερινότητά μας που υπάρχει για να γουστάρουμε.Για εμένα αυτό είναι η ΑΕΚ. Είχα ορκιστεί στον εαυτό μου να μην γράψω ποτέ για αυτό το θέμα εδώ μέσα, αλλά ανάγκα και θεοί πείθονται.
Χαμός από εχθές για τον Κατίδη που πανηγύρισε με τρόπο ναζιστικό (αρχαιοελληνικό σύμφωνα με την καταίσχυντη ανακοίνωση στο site της Χρυσής Αυγής, που ακόμα και αυτοί κατέβασαν μετά από λίγο) το γκολ που πέτυχε στον αγώνα ΑΕΚ-ΒΕΡΟΙΑ.Οι περισσότεροι είδαν το περιστατικό, και εγώ το είδα, και ζωντανά κιόλας.

Πουθενά

                                         
          Αυτοί που έπεσαν εκεί,τους φασίστες τους τσάκιζαν,δεν τους ψήφιζαν.

Το βίντεο αναδημοσιεύεται από το κανάλι στο Youtube του Μορφωτικού Συλλόγου Τσαριτσάνης.

Από τον Νοέμβριο του '12

Ποιός τους Νομιμοποίησε



Ανέκαθεν σε καιρούς μεγάλων κοινωνικοοικονομικών κρίσεων σημειώνεται η τάση μια ευρεία μάζα του λαού να στρέφεται σε ιδέες πιο συντηρητικές και να στοχοποιεί ως υπευθύνους για την κατάσταση τις μειονότητες προσφύγων,μεταναστών,αλλοθρήσκων.Τα "παιδιά ενός κατώτερου θεού" που στα μάτια των απλών ανθρώπων (και με την βοήθεια των απογόνων του Αδόλφου)
μεταμορφώνονταν εύκολα στο εξιλαστήριο θύμα για την πολιτική και οικονομική ανικανότητα της κυβερνώσας τάξης και το μέσο για την πολιτική ανέλιξη ομάδων που αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο από τα πραγματικά προβλήματά του τον κάνει να στρέφεται ενάντια στον ξένο,τον διαφορετικό και όχι σε αυτόν που τελικά του πίνει το αίμα και τον εκμεταλλεύεται.
Αυτό ισχύει σαν γενικός κανόνας.