Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα φίλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κείμενα φίλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

Αντιδημοκράτης

Κείμενο που έλαβα από καλό φίλο του blog και προσωπικό και το αναδημοσιεύω αυτούσιο.Αξίζει τον χρόνο σας:


Γύρω μας ακούμε καθημερινά το τάδε είναι αντισυνταγματικό, το ΣΤΕ θα την αναιρέσει την απόφαση, στην Πορτογαλία έγινε εκείνο και το άλλο και όλα τείνουν να καταλήγουν (όπως το εκλαμβάνω εγώ) στο εξής, το σύνταγμα εξυπηρετεί το λαικό συμφέρον. Από τον λαό για τον λαό έτσι; Μάλλον όχι.
Από την άλλη ακούμε για τα μέσα πάλης, λέει παράνομη και καταχρηστική η απεργία.Ποιος το κρίνει αυτό; Οι ίδιοι που πιο πριν προάσπιζαν τα συμφέροντα μας;
Θα μπορούσα να το τραβήξω ακόμα παραπέρα αλλά θα έπρεπε να μιλήσω για κοινωνικό αυτοματισμό, μια έννοια για την οποία πιστεύω ότι πρέπει να δαπανήσω 5 αράδες παραπάνω.
Το θέμα όμως με το οποίο σκοπεύω να ασχοληθώ είναι η Δημοκρατία.



Άρθρο 1
1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

Παράπονο

Κείμενο από φίλη του blog για την εξέγερση που δεν ήρθε, το παραθέτω αυτούσιο:

Δεν είναι ότι δεν ξέρω τι να γράψω. Είναι απλά ότι δεν έχω ιδέα από που να πρωτοξεκινήσω. Από την εκμετάλλευση, τα συμφέροντα, ή το ολιγαρχικό καθεστώς του οποίου είμαστε πιόνια. Και εδώ είναι το θέμα. Τι κάνουμε εμείς για αυτά? Τι κάνουμε λάθος? Σαν πρώτη σκέψη θα πούμε τίποτα.Σαν δεύτερη όμως κάνουμε λάθος τα πάντα. Και  για τους περισσότερο σκεπτόμενους θα υπάρχει και η τρίτη σκέψη που θα είναι πως απλά δεν προσπαθούμε καν. Θα διαφωνήσουν πολλοί, και λογικό, αλλά έτσι είναι.Σκληρή η αλήθεια.

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Πεπόνια και μακροβούτια

Κείμενο που έλαβα από τον φίλο Χρήστο Π. και το δημοσιεύω αυτούσιο:


 Επίσημη έναρξη του καλοκαιριού σήμερα και ο καθένας από εμάς περιμένει να ζήσει κάποιες στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς μετά από έναν κουραστικό και γεμάτο εντάσεις χειμώνα.Μικρές ή μεγάλες,σε διάρκεια χρόνου,αποδράσεις σε χωριά ή νησιά έχουν την τιμητική τους αυτή την περίοδο.Ο καιρός αρχίζει και ζεσταίνει,η διάθεση ανεβαίνει και όλοι(ή τουλάχιστον οι περισσότεροι)κοιτάζουν τις οικονομίες τους για να κανονίσουν τις διακοπές τους.

Τετάρτη 17 Απριλίου 2013

XYTA ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΥ: Ο φόβος και ο τρόμος

Μήνυμα που έλαβα από καλό φίλο-αναγνώστη για την κατάσταση στην περιοχή της Παπανικολού, κοντά στο Αίγιο, όπου ετσιθελικά ο μεγάλης φυσικής ομορφιάς τόπος μετατρέπεται σε παράνομη χωματερή.Οι μπάτσοι μες το βράδυ απέκλεισαν την περιοχή για να ξεκινήσει ο εργολάβος την καταστροφή της. Τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι φυσικά το αποσιωπούν.Διαβάστε το κείμενο:



Απέχοντας από τα τελευταία γεγονότα λόγω σπουδών,τα οποία έλαβαν μέρος στο χωριό μας στις 16/4/2013 και αγωνιώντας και εγώ,όπως όλοι μας(θέλω να πιστεύω)για το ζήτημα του Χυτά στην περιοχή της Παπανικολού,πήρα την πρωτοβουλία να εκθέσω τις απόψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σας.
   Εν αρχή λυπούμαι που δεν μπορώ να παρίσταμαι στην προσπάθειά σας,να αποτρέψετε το έργο αυτό.Είναι διαφορετικό να αναλώνεσαι στα λόγια μέσα από κείμενα από το να βρίσκεσαι στο πεδίο μάχης.Ναι,μπορεί να ακούγεται παράλογη η φράση πεδίο μάχης μα ποιος μας είπε ότι αυτά που ζούμε είναι λογικά.Για του λόγου το αληθές στην αρχή δεν πίστεψα αυτή την προσπάθεια των νέων της περιοχής.Θες η ματαιότητα των πάντων,η απαισιοδοξία για το μέλλον ακόμα και η αδιαφορία συνέβαλαν σε αυτό.Όμως τα γεγονότα σιγά σιγά και με τον καιρό με διέψευσαν και με έφεραν μπροστά στην διαπίστωση ότι έσφαλα.Σκεφτείτε ότι  αν δεν ήταν αυτή η νεοσύστατη ομάδα,πολλά αν όχι όλα από όσα έπραξε δεν θα πραγματοποιούνταν από κανέναν άλλον.Και σκεφτείτε ακόμα περισσότερο ότι αν δεν ήταν η κίνηση των νέων της περιοχής μας τώρα θα μιλάγαμε για την πορεία των έργων στον χυτά και πότε θα ολοκληρωθεί και όχι για την ακύρωσή του.Η αφορμή όμως που γράφω αυτά τα λόγια δεν είναι για να εξυμνήσω στα μάτια σας την Κίνηση Νέων,(αυτό άλλωστε το έκανα με λίγα λόγια παραπάνω και επίσης δεν είμαι εγώ αυτός που θα σας το πει αλλά τα πεπραγμένα της Κίνησης.)

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

Στην υγειά μας…

  Το κείμενο το έλαβα από έναν καλό φίλο, εκ των έσω γνώστη αυτής της δυσάρεστης κατάστασης που συναντάμε στα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία, και είναι περιγραφικό της αποσύνθεσης και στον τομέα της υγείας.Το παραθέτω αυτούσιο:


  Ποιος θα μας το έλεγε,ότι θα έρθει ο καιρός να πηγαίνουμε στο νοσοκομείο,ώστε να λάβουμε την απαραίτητη θεραπεία για να γίνουμε καλά και να μας λένε ότι λόγω υψηλού κόστους του φαρμάκου το νοσοκομείο αδυνατεί να το προσφέρει. Ποιος θα μας το έλεγε,ότι για να κάνεις μια εξέταση εντός του νοσοκομείου,ώστε να γλιτώσεις κάποια χρήματα,γιατί σε ιδιωτικά εργαστήρια είναι ακριβές και να μας λένε ότι πλέον δεν κάνουμε αυτές τις εξετάσεις ή ελάτε μετά από ένα μήνα,γιατί τότε έχουμε κενό ή ότι η συγκεκριμένη εξέταση δεν καλύπτεται πλέον από τα ασφαλιστικά ταμεία.
  Είναι δεδομένο πλέον ότι ο τομέας της υγείας στην χώρα μας έχει καταρρεύσει.Επικρατεί ένα χάος κυριολεκτικά που ο μόνος ζημιωμένος που βγαίνει από αυτή την κατάσταση είναι ο κόσμος και οι γιατροί.Μην ξεχνάμε ότι και αυτοί είναι εργαζόμενοι και έχουν λεηλατηθεί από τα μέτρα της κυβέρνησής μας που δεν σέβεται ούτε στο ελάχιστο την εργασία τους και την ευθύνη που έχουν.Όταν έχουν μείνει απλήρωτοι για πολλούς μήνες,όταν οι εφημερίες τους ακόμα δεν έχουν καταβληθεί(και αν τους δοθούν),όταν συνεχίζουν να κάνουν υπερωρίες αν και λεφτά δεν βλέπουν.Σε αυτούς τολμά η κυβέρνηση να μειώνει τον μισθό αντί να τον αυξάνει.Μα οι απαιτήσεις της Τρόικας είναι αυτές,τι να κάνουμε τώρα.


  Και έρχομαι στον απλό κόσμο (το θέμα των γιατρών είναι μεγάλο και πάμε αλλού),που επισκέπτεται το νοσοκομείο και αντιμετωπίζει πρώτον την απίστευτη γραφειοκρατία ταυτόχρονα με τον πόνο του.Η νέα ηλεκτρονική συνταγογράφηση έγινε με εντολή τρόικας ώστε να μειωθούν τα έξοδα και να εξοικομηθεί χρόνος.Ποίος χρόνος να εξοικονομηθεί που το σύστημα πέφτει ή κολλάει συνέχεια.Και υπάρχει και η απαίτηση να γράφουν τα φάρμακα και στα βιβλιάρια υγείας!Διπλός κόπος δηλαδή!
Και όταν έρθει η ώρα για το φάρμακο παρακαλάς!Παρακαλάς να μην το έχουν κόψει από τη κυκλοφορία για να ζήσεις!Αν είναι φθηνό είσαι τυχερός,αν όμως όχι θα σε τρέχουν στο κοντινό ΕΟΠΠΥ ώστε να το παραλάβεις από εκεί μετά από μια απίστευτη ταλαιπωρία ταυτόχρονα με τον πόνο σου!Και αναρωτιέσαι αυτά που πληρώνεις που πάνε!Γιατί εσύ πληρώνεις ενώ άλλοι όχι.
 Μα πως θα βγάλουμε πλεόνασμα να το δείξουμε στην τρόικα!Θα περικόψουμε τα φάρμακα!Και τα γενόσημα καλά είναι,αφού το λέει η Μέρκελ!Άντε λοιπόν,στην υγειά της Μέρκελ,γιατί μόνο αυτή θα έχει στο τέλος!


Χρήστος Π.

Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

Σοφόν το σαφές


   Ένα κείμενο που έλαβα από έναν παλιόφιλο και απόψεις που βρίσκω άξιες ανάγνωσης.Τον ευχαριστώ πολύ και παραθέτω αυτούσια τα όσα έχει να πει:



  Χαιρετίζω τους υπό διωγμόν απανταχού Έλληνες και όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο νιώθω μία κάποια ευεξία διότι πιστεύω ότι εμείς είμεθα η γενιά – φουρνιά κατά τους Γερμανούς που θα ζήσουμε κοσμοϊστορικές αλλαγές. Από το ζεύγος του Περικλέους και της Ασπασίας έχουμε βρεθεί στο ζεύγος του χρέους και της απελπισίας, ένα χρέος τεχντητό για να υποδουλωθούμε πάραυτα και χωρίς καμία αντίσταση. Οι απόγονοι των ναζί έχουν το θράσος να ζητούν λεφτά από μία χώρα που λίγες δεκαετίες πριν την κατέστρεψαν ολοκληρωτικά, αφήνοντας πίσω μόνον πτώματα και μπάζα. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν μας έχουν απομείνει πλέον ρινίσματα αξιοπρέπειας και ελευθερίας ώστε να αντισταθούμε εκ νέου ή θα γίνουμε το γερμανικό χωριό του Νότου. 


   Με φοβίζει ολίγον τι το γεγονός ότι παρόλο που οι ‘Ελληνες είναι συνυφασμένοι με την Ελευθερία και την αντίσταση απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή υποδούλωσης όπως έχει δείξει η Ιστορία αμέτρητες φορές, τώρα έχουμε μία ανεξήγητη για το μέγεθος της σοβαρότητας αδιάφορη στάση που δεν είμαι σίγουρος σε τι ακριβώς οφείλεται. Δυστυχώς η μορφή αυτή του ζυγού στον οποίον έχουμε εισέλθει δεν είναι απολύτως ορατή εξαιτίας του τρόπου υποβολής, τα αποτελέσματα όμως είναι ίδια με μια κατοχή όπλων. 
  Φτώχεια, εξαθλίωση, πείνα, θάνατοι είναι οι πρώτες λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό όταν συνδυάζω στο μυαλό μου τις δύο περιόδους γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1940 & 2012) και πραγματικά αισθάνομαι άσχημα που είμαι κι εγώ κομμάτι των ανθρώπων που βλέπουν αυτή την ανεκδιήγητη κατάσταση χωρίς να κάνουν κάτι το ουσιαστικό. Αλλά πως μπορεί ένας νέος κι ας είναι πολιτικά σκεπτόμενος να κάνει το παραμικρό τη στιγμή που ο εχθρός (χωρίς εισαγωγικά) δεν κρατάει όπλα ή είναι ντυμένος στα χακί αλλά κρατάει κάποια έγγραφα με ψευδή – φτιαχτά στοιχεία που δηλώνουν πως χρωστάς από τη στιγμή που γεννιέσαι και κρύβεται πίσω από το καθώς πρέπει προσωπείο του δυτικού ανθρώπου; Αυτή η ερώτηση δε ζητά απάντηση διότι η απάντηση αυτή θα τον οδηγούσε σε απαιδιόδοξες σκέψεις και θα τον βύθιζε περισσότερο στη λήθη. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι… 

Ανδρεας Μ.