Εξαγωγές

  Η ανάπτυξη έρχεται εδώ και κάτι χρόνια στην Ελλάδα του μνημονίου και της χρεοκοπίας, οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής.Και μπορεί σαν χώρα να μην παράγουμε και να μην εμπορευόμαστε σχεδόν τίποτα, μα εξάγουμε ανθρώπους.Νέους, φιλόδοξους και εργατικούς που έχουν την επιλογή να κάτσουν σε μια χώρα με σχεδόν 65% ανεργία στους νέους και να μείνουν άνεργοι, να δουλέψουν για 300 ευρώ τον μήνα ανασφάλιστοι ή να πάνε ως οικονομικοί μετανάστες σε μια χώρα και μια οικονομία που θα τους δώσει κάτι παραπάνω, κάτι που αξίζουν.Εκτός βέβαια αν είναι ήδη βολεμένοι από το σύστημα ή και έτοιμοι να ενταχθούν σε αυτό.
  Η Ελλάδα έχει και άλλες παρόμοιες μνήμες από καταβολής της, προσφυγιά, ξενιτιά, μετανάστευση βαθιά ριζωμένες στην ύπαρξή μας πολλά χρόνια τώρα.Σύμφωνα μάλιστα με τα επίσημα στοιχεία της στατιστικής της υπηρεσίας, μόνο στην Γερμανία το 2012 την τύχη τους αναζήτησαν 34.000 Έλληνες πολίτες.Οι περισσότεροι δε από αυτούς όχι ανειδίκευτοι εργάτες όπως οι μετανάστες στην ίδια χώρα τον προηγούμενο αιώνα, μα γιατροί, επιστήμονες και ειδικοί στον τομέα της τεχνολογίας, εκπαιδευτικοί και γενικότερα άτομα με ιδιαίτερα υψηλό μορφωτικό επίπεδο.Η αύξηση μάλιστα του μεταναστευτικού ρεύματος είναι αυξημένη κατά περίπου 40% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.Λογικά μόλις πάνε εκεί θα πρέπει να μαχαιρωθούν, να ξυλοκοπηθούν και να μαντρωθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως συμβαίνει με τους μετανάστες εδώ.

Δεν υπάρχουν δικαιώματα!

  Όχι δεν είναι μεταφορικό για να κράξω το κωλοσύστημα που στοιχειώνει τις ζωές μας.Δεν υπάρχουν δικαιώματα.Είναι μια φανταστική, ιδεατή εφεύρεση του ανθρώπου, ένας κοινωνικός κομφορμισμός και η παραδοχή κάποιων μάλλον προνομίων που η εκάστοτε άρχουσα τάξη λιγότερο, περισσότερο ή και καθόλου παραχωρεί στους "από κάτω" της, για να διατηρείται η ψευδαίσθηση της ισότητας του ατόμου και των ευκαιριών του στην κοινωνία, αλλά και για να μην της ζαλίζουν τα αρχίδια με τη γκρίνια.

Εκπαιδευτική Αεργία

  Έλεγα να μη γράψω τίποτα, να πάει να γαμηθεί.Εξάλλου έχουν γραφτεί ήδη πάρα πολλά για το θέμα και το να προσπαθείς να πείσεις κάποιους ανθρώπους για τα προφανή μόνο τα νεύρα σου σπάει.Όπως και να έχει, τελικά αποφάσισα να γράψω δυο κουβέντες για την περιβόητη απεργία των καθηγητών.
  Και στην περίπτωση αυτή οι καταστροφείς του τόπου ακολουθούν μια παρόμοια τακτική με αυτήν που ακολούθησε προ κάποιων μηνών ο Ραγκούσης σχετικά με την απελευθέρωση του επαγγέλματος των οδηγών ταξί και τις αλλαγές στην λήψη άδειας ασκήσεώς του.Ο νόμος αυτός σαφώς προωθήθηκε μέσα στο καλοκαίρι και την τουριστική περίοδο.Οι Έλληνες αγανακτισμένοι αφόριζαν τους οδηγούς για το πλήγμα στον τουρισμό και την μεγάλη ταλαιπωρία του κόσμου.Λίγο αργότερα έγινε το ίδιο και με τους απασχολούμενους στα λιμάνια και τα πλοία.Πάλι μεσούσης της τουριστικής περιόδου.Η τακτική λοιπόν είναι πλέον γνωστή.Η κοινωνία να στρέφεται ενάντια στην εκάστοτε ομάδα που αντιδρά διεκδικώντας τα δικαιώματά της.Για αυτό τα νομοσχέδια και οι υπουργικές αποφάσεις περνάνε όταν θα προκληθεί η μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική κατακραυγή και οι εργαζόμενοι θα βρουν απέναντί τους την κοινωνία, όπως οι καθηγητές τώρα.Άλλωστε όλη την χρονιά δεν υπήρχε χρόνος να περάσει η τροπολογία, έπρεπε να περάσει λίγο πριν τις Πανελλήνιες.

Το παγκάκι

  Καμιά φορά νιώθω δυστυχισμένος.Με την κατάσταση σήμερα, με τα δικά μου, με διάφορα.Μετά κοιτάω τους κουστουμαρισμένους τύπους να περπατούν βιαστικοί με τους χαρτοφύλακές τους στην Ακαδημίας και παίρνω λίγο θάρρος.Βλέπω πως δεν θέλω να εξελιχθεί η ζωή μου, και ακριβώς για τον λόγο αυτό σκάω ένα χαμόγελο.Ξέρω πως δεν θέλω να τους μοιάσω.Θα σηκώσουν το βλέμμα τους μόνο για να σε κοιτάξουν στραβά, χωρίς να τους ενοχλεί κάτι συγκεκριμένο πάνω σου, ίσως από κεκτημένη ταχύτητα.

Ωχαδερφισμός

  Ας αρχίσουμε από τα βασικά.Χρόνια πολλά σε όλους και ο καθένας να τα ζήσει όπως επιθυμεί.Ανεξαρτήτως αν πιστεύουμε ή όχι κάποιες παραδόσεις είναι ευχάριστες και ωραίο να τις κρατάμε, μας χαρίζουν στην τελική μια ευκαιρία να ξεπερνάμε την μίζερη καθημερινότητα και να χαλαρώνουμε.

  Γενικά μου αρέσουν οι μέρες που δίνουν αφορμή στους ανθρώπους να χαίρονται.Αρκεί να μην χαίρονται σαν ηλίθιοι.Είναι και πιο χαλαρά τα πράγματα και οι άνθρωποι πιο πρόθυμοι για συζητήσεις και αναλύσεις.Αυτό βέβαια δεν τους κάνει καλύτερους συνομιλητές ή τις μπούρδες που συνήθως θα ακούσεις επιχειρήματα της προκοπής.